Solomon's House, de verloren kinderen van Nicaragua

locatie: gele loods
In zijn fotografisch essay 'Solomon's House' documenteert de Deense fotojournalist Henrik Saxgren het leven van de kinderen in de sloppenwijken van Nicaragua in de jaren na de revolutie. Saxgren was in 1984 voor het eerst in Nicaragua, vijf jaar nadat de Sadinisten dictator Somoza hadden verdreven. In die tijd leefde er hoop in het land, want de Sadinisten beloofden gezondheidszorg en onderwijs voor de armen en kinderen gingen in witte shirts naar school.
Tien jaar later en weer terug in Nicaragua, ziet Saxgren geen schoolkinderen meer in witte shirts en met boeken onder hun arm, maar wel tien- tot zeventienjarige meisjes die bedelend of zich prostituerend in leven proberen te houden. De armoe is er nog groter dan gedurende de jaren van de inmiddels mislukte revolutie.
De volgende vier jaar, van 1995 tot 1999, legt Saxgren het leven vast van zo'n honderd meisjes, die bijna allemaal hetzelfde verhaal hebben. Op jonge leeftijd werden ze seksueel misbruikt door hun vaders, stiefvaders, ooms, buren of oudere broers. Hun vlucht van huis maakte hen vervolgens economisch afhankelijk van mannen die bescherming of onderdak boden, in ruil voor seksuele diensten.